Maantuin schreef ik voor Nieuw Sinfonietta Amsterdam, tegenwoordig Amsterdam Sinfonietta, dat het uitvoerde tijdens het Holland Festival 2001 in het Concertgebouw te Amsterdam.
Maantuin is een fantasie. Na een etherisch begin, waarin het orkest zich in steeds hoger registers begeeft, komt het stuk in beweging. Een reeks dansante secties wordt onderbroken door een mijmerende melodie in de celli, waarna een ingetogen hoogtepunt volgt dat uitloopt in een plotseling levendig en geagiteerd deel. De beweging stokt dan, waarna het stuk uitzingt in een verstild coda.
Qua sfeer sluit Maantuin aan bij composities als Tovertuin en Vijf gedichten uit Tovertuin.


        terug